Bad Gastein - Graukogel

Graukogel jest opisywany jako ukryty klejnot doliny: znakomita czerwona trasa Pucharu Świata, kilka wymagających czarnych tras, w tym trasa Toni Sailer, oraz brak tłumów. Recenzenci podkreślają naturalny śnieg, który utrzymuje się aż do ostatniego przejazdu kolejki, oraz las osłaniający trasy przed wiatrem. Zjazdy są długie, dlatego sportowo jeżdżący i pewni siebie narciarze chętnie tu wracają, a tuż poza trasami jest sporo miejsca do jazdy.

Najczęściej krytykowane są odizolowanie i przestarzała infrastruktura. Nie ma połączenia wyciągami ze Stubnerkogel ani z resztą Gastein, więc jedynym sposobem na przeprawę jest autobus dla narciarzy. Wyciągi to dwuosobowe koleje krzesełkowe, z których jedna pochodzi z lat 80., a wjazd trwa długo. Naśnieżanie jest niemal nieobecne, dlatego sektor otwiera się tylko wtedy, gdy pozwala na to naturalna pokrywa śnieżna, często jedynie od czwartku do niedzieli. Łatwych tras jest niewiele, więc początkujący mają tu mało możliwości, a specjalistyczne oceny plasują Graukogel poniżej średniej.