Boí Taüll

Recenzenci najbardziej chwalą wysokość: stacja górna jest najwyżej położoną stacją w hiszpańskich Pirenejach, a w sezonach, gdy w sąsiednich ośrodkach nie było śniegu, w Boí Taüll on się utrzymywał. Kolejki są tu nieznane - nawet w najbardziej ruchliwe dni ich nie ma, a trasy nigdy nie wydają się zatłoczone. Skipassy kosztują znacznie mniej niż w Andorze czy Baqueira, zakwaterowanie jest przystępne cenowo, a obsługa przyjazna. Zaawansowanym narciarzom poleca się strome linie z wierzchołka Falcó, uznawane za jedne z najlepszych w całym paśmie.

Najczęściej powtarzającym się zarzutem jest dojazd: dotarcie tutaj bez samochodu jest trudne, szczególnie od strony Hiszpanii, dlatego recenzenci sugerują lot do Tuluzy lub Pau i wynajęcie samochodu na miejscu. Teren narciarski jest znacznie mniejszy niż Andora czy Baqueira. Jedzenie w górach określane jest jako kiepskie, więc większość osób zabiera własny prowiant. Zdarza się wiatr, a także nieuprzejmość pracowników wypożyczalni i barów. Kolejkę krzesełkową Puig Falcó zastąpiono również wyciągiem orczykowym.