Carezza

Pochwały dotyczą przygotowania i układu tras: są one perfekcyjnie przygotowane, a nachylenia odpowiadają zaawansowanym średnio zaawansowanym narciarzom. Przemieszczanie się między sektorami Laurin, Paolina i Pra di Tori jest płynne i intuicyjne, w przeciwieństwie do większych terenów w Dolomitach, gdzie poruszanie się po ośrodku bywa uciążliwe. Jest połączenie z Latemar, a czarna trasa Pra di Tori oraz trasa Paolina prowadząca do doliny szczególnie się wyróżniają. Carezza należy do najbardziej nasłonecznionych terenów w Tyrolu Południowym i jest spokojna: relacje z połowy marca wspominają, że na wyciągi nie czekało się w ogóle.

Niewielki rozmiar budzi krytykę: po trzech dniach można w zasadzie poznać cały teren, a na tle dużych ośrodków należących do Dolomiti Superski łatwo go przeoczyć. Przy stokach nie ma miejscowości ośrodkowej, a après-ski praktycznie nie istnieje. Wybór niebieskich tras dla prawdziwie początkujących jest skromny - w zasadzie ogranicza się do jednej trasy pod koleją krzesełkową Tschein, obok której znajduje się łagodny park z przeszkodami dla dzieci.