Corralco

Goście najbardziej chwalą śnieg i przestrzeń. Trasy są skierowane na południe i południowy wschód, więc pokrywa śnieżna długo pozostaje sucha, a sezon jest najdłuższy w Ameryce Południowej - zwykle trwa od początku czerwca do końca października. Z recenzji wynika, że szerokie kotły wulkanu Lonquimay pozostają niemal puste, a nietknięte po opadach zjazdy można znajdować jeszcze przez wiele dni. Tereny pozatrasowe wokół ośrodka są ogromne, a u podnóża znajdują się las araukarii i jeden hotel z widokiem na wulkan.

Głównym przedmiotem krytyki jest infrastruktura wyciągowa. Poza nowszą kolejką czteroosobową wyciągi są stare i wolne, a na górę prowadzi wyciąg orczykowy, który w spokojniejszych tygodniach może nie działać. Wulkan jest wystawiony na działanie pogody, która regularnie wymusza zamknięcie górnej części terenu. Przekłada się to także na koszty i logistykę: jedyny hotel na stoku jest drogi jak na chilijskie warunki, sprzęt z wypożyczalni jest słabej jakości, tańsze noclegi znajdują się w dolinie i wymagają samochodu, a życie nocne nie istnieje.