Passo Lanciano - Majelletta

Największe uznanie buduje tu coś, co oferuje niewiele miejsc: podczas jazdy można podziwiać Adriatyk, a niemal w każdej opinii wspomina się o tym kontraście. Odwiedzający doceniają szerokie trasy wycięte w gęstym lesie bukowym oraz obfite naturalne opady śniegu, który długo się utrzymuje. Kolejnym powtarzającym się plusem są ceny: w porównaniu z innymi włoskimi terenami narciarskimi jest tu tanio, parking nie sprawia problemu, a kolejek praktycznie nie ma. Pescara i Chieti znajdują się w niewielkiej odległości samochodem.

Krytykę buduje rozdzielenie ośrodka: oba sektory nie są połączone trasami, więc trzeba przesiąść się do skibusa lub taksówki śnieżnej, a trzech niezależnych operatorów sprzedaje trzy osobne skipassy, których łączny koszt jest nie niższy niż w Dolomitach. Infrastruktura wyciągowa jest określana jako przestarzała: przejazd wyciągiem orczykowym trwa około dziesięciu minut, a wyciąg zabiera po jednej osobie, przez co tworzy się kolejka. Trasy często nie są przygotowane albo są rozjeżdżone przez ratraki, a według relacji trasy 11 i 12 istnieją tylko na mapie. Oznakowanie jest słabe.