Silvretta-Bielerhöhe

Pochwały dotyczą dokładnie tego, co przyciąga tu narciarzy: wysokogórskiego płaskowyżu w sercu Silvretta, pod Piz Buin, gdzie jazda na nartach ma spokojny, a nie sportowo-rywalizacyjny charakter. Dotarcie tutaj jest częścią przygody - zimą droga przez przełęcz jest zamknięta, więc z Partenen wjeżdża się koleją linową, a następnie jedzie autobusem przez tunele wzdłuż zbiornika. Płaskowyż cenią skiturowcy, narciarze biegowi oraz osoby korzystające z narciarskiego safari z przejazdem ratrakiem.

Jedyna poważniejsza uwaga jest taka, że nie jest to ośrodek w typowym znaczeniu tego słowa: kilka wyciągów i parę kilometrów przygotowanych tras. Osoby oczekujące rozbudowanej sieci tras nie powinny tu przyjeżdżać - pełnowymiarowy Silvapark znajduje się niżej, w Galtür. Dzień ogranicza rozkład jazdy, a ostatni wjazd odbywa się na długo przed zmrokiem; sezon zaczyna się późno, około Bożego Narodzenia. Dojazd od strony Vorarlbergu od lat jest zamknięty z powodu obrywów skalnych.