Sommet Saint-Sauveur

Najwięcej pochwał zbiera jazda na oświetlonych trasach: tutejszy oświetlony teren narciarski uchodzi za największy na świecie, a ośrodek jest łatwo dostępny z Montrealu na wieczorny wypad. Doceniana jest również szybkość wyciągów - nowa, podgrzewana kolej krzesełkowa sześcioosobowa usprawniła wsiadanie, a nawet w zatłoczoną niedzielę czas oczekiwania rzadko przekraczał dziesięć minut. Recenzentom podobają się także pracownicy i tętniąca życiem miejscowość u podnóża, pełna restauracji i sklepów.

Krytykę budzą krótkie trasy: różnica wzniesień jest niewielka, nachylenie umiarkowane, a tras podwójnie czarnych nie ma, dlatego zaawansowani narciarze szybko się nudzą. Są tylko trzy trasy zielone, rozrzucone w różnych, niepołączonych ze sobą częściach stoku, przez co początkujący muszą odpychać się kijkami na płaskich odcinkach. W soboty robi się tłoczno, a po każdym zjeździe kolejki mogą liczyć do piętnastu minut. Dopełnieniem skarg są jedzenie w kafeterii, popołudniowy lód na trasach oraz cena skipassu, uznawana za wysoką jak na ośrodek tej wielkości.