Pontechianale

Najczęściej chwalone jest położenie: górne wyciągi orczykowe sięgają niemal grani, a śnieg utrzymuje się tu dłużej niż na niżej położonych stacjach w dolinie Varaita. Odwiedzającym podobają się zjazdy przez słynny las sosny limby Aleve oraz stały widok na Monviso. Recenzenci twierdzą, że kolejek praktycznie tu nie ma, a personel jest zawsze bardzo gościnny. Miłośnicy freeride'u wyróżniają oznakowane warianty jazdy poza trasami z górnych stacji oraz nietknięty śnieg po opadach.

Skromna flota wyciągów budzi krytykę: cały teren obsługuje jedna kolej krzesełkowa, a wszystko powyżej niej to stare wyciągi orczykowe, więc gdy się zatrzymają, niewiele pozostaje do jazdy. Górne trasy są trudniejsze, niż można oczekiwać po rodzinnym ośrodku, dlatego początkujących kieruje się do pobliskich Bellino lub Sampeyre. Après-ski praktycznie nie istnieje. Opinii jest niewiele, ale zgodnie wskazują, że warto przyjechać na dzień lub dwa, a nie na cały tydzień.